Roadtrip Namibia 01 Header

Roadtrip door Namibië

Land van leegte

Sublieme vergezichten en een constant veranderend landschap. Zebra’s op de weg en klipdassen op je camping. En dan die zonsondergangen! Een roadtrip door Namibië is onvergetelijk.

Rijd mee!
  • Roadtrip Namibia 02 Intro Slider 1
    Iris van den Broek
  • Roadtrip Namibia 02 Intro Slider 2
    Iris van den Broek
  • Roadtrip Namibia 02 Intro Slider 3
    Iris van den Broek
  • Roadtrip Namibia 02 Intro Slider 4
    Iris van den Broek
  • Roadtrip Namibia 02 Intro Slider 5
    Iris van den Broek
  • Roadtrip Namibia 03 Intro Bg Mobile
Roadtrip Namibia 03 Intro Bg
Profile Iris

Tekst & Fotografie

Iris van den Broek

“Je hebt Namibië pas echt beleefd als je minstens één lekke band hebt gehad en alles onder het stof zit,” zegt de kampbeheerder. Het is zes uur ’s avonds, de ondergaande zon kleurt het landschap rood en ik sta op een camping middenin de Kalahari-woestijn.

“Ik heb het volste vertrouwen in mijn auto,” zeg ik terwijl ik naar mijn nog glanzend witte Nissan 4x4 met daktent knik. Een paar uur geleden opgehaald bij Drive Namibia, een klein verhuurbedrijf in Windhoek. Ik hou van de persoonlijke aandacht die je krijgt bij lokale ondernemers. Jothea, de eigenares, is met me door elk detail van de auto gelopen en heeft me laten zien hoe makkelijk de daktent werkt. Inderdaad, binnen vijf minuten heb ik de boel uitgeklapt en kijk ik tevreden naar wat de komende drie weken mijn onderkomen wordt.

Roadtrip Namibia 03 Intro Road
Roadtrip Namibia 04 Kolmanskop Intro Stroke Bg
Roadtrip Namibia 05 Kolmanskop Bg Nick

Kolmanskop

Spookstad in de woestijn

Vanuit de Kalahari reis ik naar het plaatsje Aus waar vandaan ik de volgende dag naar het legendarische Kolmanskop rijd. Van 1901 tot 1930 was dit een bedrijvig Duits diamantmijnstadje. Nu neemt de woestijn langzaam bezit van deze spookstad. Helemaal alleen loop ik om zeven uur ’s ochtends door wat ooit de hoofdstraat was. Het is moeilijk voor te stellen dat dit stadje nog geen eeuw geleden tot een van de rijkste gemeenschappen ter wereld behoorde. Compleet met school, ziekenhuis, bowlingbaan en ijsfabriek. In de hoogtijdagen van Kolmanskop kon je de diamanten hier letterlijk uit het zand plukken. Nu liggen er slechts wat verroeste lampen en hier en daar een deurknop. Ik klim door ramen en glip langs door zand geblokkeerde deuren en ontdek in iedere kamer weer nieuwe kleuren en bizarre behangpatronen. Als fotograaf kun je jezelf hier makkelijk een dag vermaken.

Roadtrip Namibia 05 Kolmanskop Image
  • Roadtrip Namibia 05 Kolmanskop Bg Half Mobile
  • Roadtrip Namibia 06 Kolmanskop Slider 1
    Iris van den Broek
  • Roadtrip Namibia 06 Kolmanskop Slider 2
    Iris van den Broek
  • Roadtrip Namibia 06 Kolmanskop Slider 3
    Iris van den Broek
  • Roadtrip Namibia 06 Kolmanskop Slider 4
    Iris van den Broek

“In de hoogtijdagen van Kolmanskop kon je de diamanten letterlijk uit het zand plukken”

Van Aus naar Sesriem

Avontuurlijk autorijden

En dan is het onvermijdelijke moment daar: het asfalt stopt! En dat betekent rijden over grindwegen. Over zand, stenen en stof. Met kuilen en gaten en om de zoveel tijd een verdwaalde oryx of springbok. Rijden in Namibië is soms hard werken, maar dat maakt de trip alleen maar uitdagender. De prachtige C27 brengt me van Aus naar Sesriem, waar de nummer één attractie van het land ligt: de zandduinen van de Namib Dessert, beter bekend als Sossusvlei. Onderweg ervaar ik de oneindige leegte van dit land. Gedurende mijn vijf uur durende rit, kom ik welgeteld drie andere auto’s tegen. Daarentegen zie ik wel een wilde kudde zebra’s over de vlaktes trekken. Ik zet de auto stil en terwijl ik de dieren observeer, luister ik naar de stilte. Absoluut niets hoor je hier, behalve de wind en het gesnuif van de dieren.

  • Roadtrip Namibia 08 Aus Sesriem
  • Roadtrip Namibia 09 Dune45 Bg Half Mobile
Roadtrip Namibia 09 Dune45 Bg Half

Sossusvlei

Skeletbomen en torenhoge zandduinen

Roadtrip Namibia 09 Dune45 Image

Ik kampeer op de Sesriem-camping binnen de hekken van het park, wat betekent dat je een uur voor zonsopgang al richting de duinen kunt rijden. Als ik om 5:15 uur in mijn auto stap is het nog stikdonker, maar al snel verschijnt het eerste licht in de lucht. Drie kwartier later sta ik voor Dune 45: dé plek om de zonsopkomst te bewonderen. Maar daar moet ik nog wel voor naar de top op 170 meter hoogte. De scherpe kam van een zandduin beklimmen is even lastig als vreemd, maar de beloning is groot. Wát een fenomenaal uitzicht!

Roadtrip Namibia 10 Dune45 Stroke Bg
  • Roadtrip Namibia 10 Dune45 Stroke Bg Mobile

“Rondlopen in Deadvlei voelt alsof je in een schilderij van Salvador Dalí bent beland”

Bijkomend voordeel van dit vroege tijdstip is dat de zon de woestijn nog niet in een loeihete oven heeft veranderd. Ik vervolg mijn tocht naar Deadvlei, een zoutpan met 900 jaar oude bomen. Als statige fossielen staan ze verspreid over de vlakte. De takken maken spookachtige schaduwen op de gortdroge vloer van deze door zandduinen omsloten pan. Hier rondlopen voelt alsof je in een schilderij van Salvador Dalí bent beland.

  • Roadtrip Namibia 12 Deadvlei Large
Roadtrip Namibia 13 Deadvlei Bg
Roadtrip Namibia 13 Deadvlei Imgwide
  • Roadtrip Namibia 15 Palican Point Bg

Pelican Point

Slapen op een schiereiland met 50 duizend zeehonden

De volgende dag rijd ik naar de kust waar ik mijn tent twee nachten inruil voor een wel heel bijzonder hotel: de Pelican Point Lodge. Dit luxueuze hotel is gebouwd naast een oude vuurtoren en ligt op een verlaten schiereiland bij het stadje Walvisbaai. Het water van de Atlantische Oceaan aan de ene kant, de Walvisbaai aan de andere kant. De kracht van deze plek is zijn complete verlatenheid. Om er te komen moet je 20 km door het zand rijden. De eigenaar van de lodge gunt zijn gasten totale onthaasting; je kunt hier niets anders dan jezelf overgeven aan de omgeving. Ik maak een wandeling over de eindeloze zandvlakte. Met donderend geweld krullen de golven in de branding. Duizenden zeehonden liggen op het strand en spelen in de golven en regelmatig rent er een jakhals voorbij. Om nog maar te zwijgen van de talloze flamingo’s. Wat is dit een bijzonder gebied!

Roadtrip Namibia 15 Palican Point Full
  • Roadtrip Namibia 16 Palican Point Slider 1
    Iris van den Broek
  • Roadtrip Namibia 16 Palican Point Slider 2
    Iris van den Broek
  • Roadtrip Namibia 16 Palican Point Slider 3
    Iris van den Broek
  • Roadtrip Namibia 16 Palican Point Slider 4
    Iris van den Broek

Spitzkoppe

Eén met de natuur

Roadtrip Namibia 18 Spitskoppe 2
Roadtrip Namibia 18 Spitskoppe 1 Nick

Een stuk eenvoudiger, zeg maar gerust back to basic, maar niet minder spectaculair is mijn overnachting in Spitzkoppe. Een verborgen parel waaraan veel mensen onbewust voorbij rijden. Zonde, want hier ligt een van de mooiste campings in Namibië. Verspreid tussen huizenhoge rode rotsen liggen enkele kampeerplekken. Je buren staan tientallen meters verderop en er is geen elektriciteit of water, geen telefoonbereik of internet. Tientallen klipdassies komen me begroeten en kijken nieuwsgierig toe hoe ik een maaltje kook in m’n geïmproviseerde rotskeuken. De mooiste reiservaringen brengen je mijlenver uit je comfortzone.

“De mooiste reiservaringen brengen je mijlenver uit je comfortzone”

  • Roadtrip Namibia 17 Spitskoppe Bg
  • Roadtrip Namibia 19 Etosha Zebras Bg
Roadtrip Namibia 20 Etosha Bg Half

Etosha National Park

Wereld vol wildlife

Door het uitgestrekte Damaraland rijd ik naar hét wildpark van Namibië: Etosha. Het park is immens groot; in drie dagen reis ik vanuit het rustigere westelijke deel naar de oostkant van het park, met onderweg een verbluffende variëteit in wildlife. Natuurlijk staat het spotten van The Big Five hoog op mijn lijstje. Hoewel het er maximaal vier zullen worden, want in Etosha kan je alleen neushoorns, leeuwen, olifanten en luipaarden zien. Nummer vijf, de buffel, ontbreekt helaas.

Roadtrip Namibia 20 Etosha Img

Als ik om zeven uur ’s morgens langs de drinkplaats van Sonderkop rijd zie ik honderden dieren. Zebra’s, oryxen, giraffen, springbokken en struisvogels komen in het vroege ochtendlicht water drinken. Opeens doemt er aan de horizon een groep olifanten op. Langzaam komen ze door de stofwolken aansjokken terwijl de andere dieren zich uit de voeten maken. Het lijkt wel een aflevering uit de BBC-serie Planet Earth, alleen de stem van David Attenborough ontbreekt. Later zie ik nog twee leeuwen, verscholen in het gele savannegras. In de avonden zijn het vooral de zwarte neushoorns die zich laten zien. Maar dat luipaard… dat is dus niet gelukt!

  • Roadtrip Namibia 21 Etosha Slider 1
    Iris van den Broek
  • Roadtrip Namibia 21 Etosha Slider 2
    Iris van den Broek
  • Roadtrip Namibia 21 Etosha Slider 3
    Iris van den Broek
  • Roadtrip Namibia 21 Etosha Slider 4
    Iris van den Broek
  • Roadtrip Namibia 22 Caprivi Bg Mobile
Roadtrip Namibia 22 Caprivi Bg

Caprivistrook

Nijlpaarden voor de deur

En dan, na al die droogte, is er eindelijk water. Een lange rit van zes uur brengt me naar de Caprivistrook. Een smalle landstrook tussen Angola en Botswana waar de machtige Okavango-rivier zich een weg baant. Het is vreemd om na al die woestijn opeens weer groene bomen en bloemen te zien. En mensen! Dit is het Namibische platteland. Langs de weg rennen spelende kinderen, lopen vrouwen met emmers water op hun hoofd en staan er talloze shebeens: eenvoudige barretjes waar het sociale leven zich afspeelt. Ik kampeer aan de rand van de rivier met uitzicht op Angola. In het nabijgelegen Bwabwata National Park spot ik buffels, check! ’s Nachts verstoren brullende nijlpaarden en tetterende olifanten de stilte. Dit stukje Namibië is totaal anders dan de rest van het land.

Roadtrip Namibia 22 Caprivi Img
Roadtrip Namibia 23 Caprivi Stroke Bg
  • Roadtrip Namibia 24 Caprivi Slider 1
    Iris van den Broek
  • Roadtrip Namibia 24 Caprivi Slider 2
    Iris van den Broek
  • Roadtrip Namibia 24 Caprivi Slider 3
    Iris van den Broek
Roadtrip Namibia 25 End

Zandstorm aan herinneringen

Met een hoofd vol herinneringen reis ik via het prachtige Waterberg Plateau terug naar Windhoek. Namibië gaat in je hart zitten. En in je haar, oren, koffers en schoenen. Want wat wordt alles stoffig! Die man in de Kalahari-woestijn had gelijk. Maar die lekke band heb ik gelukkig nooit gekregen. En dat luipaard? Daar moet ik nog maar eens voor terug.